เรียนท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ท่านเลขาธิการคณะกรรมการการอุดมศึกษา
ประธานกรรมการบริหารกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย
คณะนักกีฬา และเจ้าหน้าที่ตลอดจนผู้มีเกียรติทุกท่าน
ผมมีความยินดีและมีความปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้มีโอกาสพบกับทุกคนที่จะเป็นตัวแทนของนักกีฬาระดับมหาวิทยาลัยในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก ซึ่งปีนี้ถือว่าเป็นปีมหามงคล เราได้มีโอกาสเป็นเจ้าภาพ อย่างที่อาจารย์วิจิตร ศรีสอ้าน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้กล่าวไว้แล้วว่าเจ้าภาพมักจะค่อนข้างได้เปรียบในเรื่องของการจัดการแข่งขัน ในเรื่องของการแข่งขันต่าง ๆ ซึ่งก็เป็นธรรมดา ที่เราไปแข่งขันที่ต่างประเทศมาในทุก ๆ ประเทศ ไม่ว่าจะเป็นกีฬาในระดับไหนก็ตาม ก็มักจะเป็นในลักษณะอย่างนั้น
เป้าหมายที่เราได้ตั้งไว้นั่นก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่ว่าสิ่งที่ผมอยากจะฝากทุกคน คือในเรื่องของการที่เราเป็นเจ้าภาพ เราจะต้องแสดงตนในลักษณะที่เป็นเจ้าของบ้านที่ดี เป็นเจ้าของบ้านที่มีมารยาท เจ้าของบ้านที่โอบอ้อมอารี ตรงนี้มีค่ามากยิ่งกว่าเหรียญทองที่ตั้งไว้ 10 เหรียญ ถ้าทุกคน และนักกีฬา โดยเฉพาะนักกีฬาจะเป็นส่วนสำคัญ การแสดงตนเป็นนักกีฬาที่ดี ตรงนี้เป็นส่วนที่ผมจำได้ตั้งแต่ในสมัยเด็ก ๆ ที่เราพูดกันว่า “รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย” นั่นเป็นส่วนที่สำคัญ และยิ่งแสดงออกให้เห็นว่า เมื่อเราแพ้ เราก็แสดงความยินดีกับผู้ชนะ ด้วยน้ำใจ นั่นเป็นสิ่งที่จะทำให้ผู้ที่มาร่วมในการแข่งขันเกิดความรู้สึกว่า เราเป็นเจ้าภาพที่มีน้ำใจเป็นนักกีฬาจริง ๆ ก็อยากจะฝากนักกีฬามหาวิทยาลัยไว้ด้วยว่า ถ้าเราแสดงออกถึงความมีน้ำใจเป็นนักกีฬา นั่นก็เป็นส่วนที่ถือได้ว่าจะทำให้ทุกฝ่าย ทุกส่วนได้เข้าใจถึงการเป็นเจ้าภาพที่ดี และจะเป็นการต่อเนื่องในลักษณะเช่นนี้ต่อไป
กีฬาถือว่าเป็นกิจกรรมที่สำคัญของมวลมนุษยชาติ เป็นสิ่งที่มีอยู่คู่กับเรามาช้านานหลายพันปีแล้ว กีฬาโอลิมปิกก็เริ่มมาจากนักกีฬาที่เป็นทหารที่มีหน้าที่ส่งข่าว และวิ่งกลับมารายงานให้กับคนในเมืองได้ทราบว่า กองทัพของตนเองนั้นได้รับชัยชนะ ถึงแม้ว่าคนที่วิ่งมาจะเสียชีวิต แต่เขาก็วิ่งมาเพื่อที่จะแจ้งข่าวดีนั้นให้กับคนในเมืองได้รับทราบ ผลของการปฏิบัติของคนเพียงคนเดียว ที่มีเจตนาเพียงแค่จะนำข่าวดีมาแจ้งให้กับคนในเมืองทราบ ก็ออกมาเป็นกีฬาในระดับโลก คือ กีฬาโอลิมปิก วิ่งที่เราเรียกว่า วิ่งมาราธอน ก็เกิดจากบุคคล คนนั้น
สิ่งเหล่านี้เป็นส่วนที่ถือได้ว่านอกเหนือจากกีฬาจะทำให้เรามีความใกล้ชิด เราไม่มีการแบ่งแยกว่าเป็นคนส่วนไหน มีความเชื่อถืออย่างใด มีชาติพันธุ์เป็นอย่างไร นั่นเป็นสิ่งที่กีฬาจะนำมาซึ่งความสมัครสมานสามัคคีได้ โดยใช้วิธีการอย่างที่ได้กล่าวไปในตอนต้น คือ การสร้างความรู้สึกร่วมกัน การที่เราแข่งขันด้วยความสมัครสมานสามัคคีจริง ๆ มีน้ำใจเป็นนักกีฬา และเป็นเจ้าภาพที่โอบออ้มอารี นั่นจะเป็นสิ่งที่สร้างความสำคัญและความสัมพันธ์ที่ดีให้กับกีฬาโลก กีฬามหาวิทยาลัยโลกต่อไป
กีฬามหาวิทยาลัยโลกได้มีการจัดมาแล้ว 23 ครั้ง ถือว่าในการแข่งขันในครั้งนี้ มีนักกีฬามาจากประเทศต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก เป็นโอกาสดีที่นอกเหนือจากเราจะได้มีการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกแล้ว นักกีฬาจากประเทศต่าง ๆ เหล่านั้นซึ่งมีจำนวน ประมาณ 150 ประเทศ จะได้มีโอกาสมาเยี่ยมเยือนประเทศของเรา
เป็นโอกาสอันดีของผู้ที่มีหน้าที่ที่จะให้การดูแลผู้จะมีหน้าที่ในด้านให้ความปลอดภัย ต้องช่วยกันดูแลให้เห็นว่าบ้านเมืองของเรานั้นน่าอยู่ บ้านเมืองของเรานั้นมีความปลอดภัย ซึ่งเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่อยากจะฝากผู้ที่ที่มีหน้าที่รับผิดชอบทั้งหลายว่า การจัดการดูแลนักกีฬาที่มาจากต่างประเทศนั้น ต้องคำนึงถึงความปลอดภัย คำนึงถึงพื้นที่ที่เราน่าจะชวนให้นักกีฬาเหล่านั้นได้ไปดูไปชมด้วย ซึ่งก็คงขึ้นอยู่กับพื้นฐานความสนใจของเขาเองด้วย ว่าต้องการจะไปชมอะไรบ้าง อย่างไร
ผมมีความเชื่อมั่นว่าในการเตรียมการของทุกคน ในการดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และคณะผู้ดำเนินการในระดับผู้บริหารที่เกี่ยวข้องจะช่วยให้การจัดการแข่งขันครั้งนี้เป็นไปอย่างสมเกียรติ และเป็นไปอย่างที่เราตั้งใจว่าเป็นปีมหามงคล ที่จะมีคนใน 150 ประเทศ ที่มาร่วมนั้นได้เห็นว่าคนไทยเป็นอย่างไรในเวลาที่ถือว่าเป็นเวลาสำคัญของชาติบ้านเมืองของเราในครั้งนี้
สุดท้ายนี้ขออำนวยพรให้ทุกท่านที่ตั้งใจที่จะสร้างความสำเร็จในการแข่งขันกีฬา โดยเฉพาะนักกีฬาทุกคน ขอให้ท่านประสบความสำเร็จตามที่ตั้งใจไว้ ถึงแม้ว่าจะไม่สำเร็จแต่ขอให้ทุกคนทุ่มเท ทั้งกำลังกาย กำลังใจอย่างเต็มที่ นั่นก็นับว่า จะเป็นส่วนสำคัญของการเป็นนักกีฬาของเราแล้ว สำหรับท่านอื่น ๆ ก็ขอให้ทุกคนได้รับความสำเร็จตามที่ได้ตั้งใจในการที่จะปฏิบัติหน้าที่ ตามที่มุ่งหวังไว้ทุกประการ
ขอคุณครับ
--------------------------------------------------------
กลุ่มยุทธศาสตร์และแผนการประชาสัมพันธ์ สำนักโฆษก
วิไลวรรณ/ถอดเทป จินตนา/ตรวจ